30 November 07 - 09:11Pieten to do lijstje

Als we, de kindjes en ik, vanmorgen bij de school van Christine komen aanlopen, zien we dat de gordijnen dicht zijn. Wat is dat nou weer?

We gaan naar binnen. Christine doet haar jas uit en hangt hem bij het stickertje van Grover.Mam krijgt een kus, zus krijgt een kus en met haar drinken en banaan huppelt ze de klas binnen. En dan ....

Dan ontdekt ze de pepernoten die op haar tafeltje liggen.

Het herinnert mij eraan dat de Inpakpiet nog pakjes moet inpakken en dat de Controleerpiet nog moet controleren hoe de pakjes verdeeld gaan worden over de dagen dat de Schoenvulpieten schoentjes gaan vullen.

- default - een beetje commentaar - § ¶

29 November 07 - 12:31Einde sensatie

De rust is weer gekeerd in het dorp. De brandweer is naar huis.

Op de voorzijde van de Aldi prijkt een wit vel papier met daarop de tekst: Tijdelijk gesloten wegens rookontwikkeling.

- default - heel veel commentaar - § ¶

29 November 07 - 10:39Sensatie 3

Wat brandweermannen hebben naar de achterkant van het gebouw gekeken. Daar was weinig te zien.

Intussen rookt het nog steeds. Verder is er vanuit deze hoek niets te zien. Ik begon de stukjes met als titel sensatie, maar eigenlijk is er behalve wat rook helemaal niets te zien geweest. Wat natuurlijk ook betekent dat we hier, 2 tuinen verder, gelukkig veilig zitten. En dan mag het wat mij betreft bij wat rook blijven.

- default - geen commentaar - § ¶

29 November 07 - 09:29Sensatie 2

Kwam de rook eerst helemaal vanachteren uit de hoek, nu zag ik de rook meer vanuit het midden komen.
Niet veel, maar het blijft roken. Af en toe een iets dikkere rookpluim, dan weer even niets.

Ik vermoed dat ik vandaag geen boodschappen hoef te doen bij de Aldi.

- default - geen commentaar - § ¶

29 November 07 - 09:12Sensatie

Kom ik terug van Christine naar school brengen, staat de politie bij de Aldi. Aan een paar mensen die ik passeer vraag ik of er wat gebeurd is. Ja, antwoordden ze, brand.

Nu staat de Aldi schuin achter mijn huis. Ik bedoel, ik sta binnen 1 minuut bij de Aldi. Deze is dus echt dichtbij. Vanuit mijn raam aan de achterzijde zag ik de rook onder hun dak vandaan komen. Brandweer erbij. Rook weg. Nu, vijf minuten later, komt de rook weer tevoorschijn.

Beetje dichtbij hoor.

- default - geen commentaar - § ¶

28 November 07 - 16:32Schrijfsels

Toen ik naar de basisschool ging (heel heel lang geleden), had ieder meisje een poëzie-album. Een poesie-album.

Op de eerste pagina schreef de eigenaresse een gedichtje. Meestal iets als "wie hier in schrijft, moet zorgen dat dit netjes blijft." Daarna mocht je allerbeste vriendin. Of eigenlijk, je allerbeste vriendin van dat moment.

Iedereen die in je poesie-album mocht schrijven, schreef meestal een mierenzoet gedichtje over rein blijven en dergelijke dingen. Na het hoofdgedichtje verscheen dan ook vaak een "Tip tap top, mijn pen is op." Waarbij op in stipjes werd geschreven en er vaak een inktvulling van een vulpen bedoeld werd. Bij het mierenzoete gedichtje werden plaatjes geplakt. Soms kreeg je een luxe plaatje met glittertjes. Soms een plaatje uit een tijdschrift.

Hier moest ik vandaag even aan terugdenken. Mijn oudste dochter van 4 had namelijk een vriendenboekje meegekregen om in te schrijven. Wat haar lievelingseten was en haar lievelingsprogramma op tv. Bij de vraag wat haar emailadres was, heb ik niets ingevuld. Mijn dochter van 4 kan nog niet lezen en doet daarom niet aan email. Bij de vraag wat ze later wil worden, antwoordde ze spontaan: Net zo groot als Frank (haar broer). Dat heb ik er dan ook ingezet. Ik heb heel braaf haar antwoorden geschreven in het boekje.

Een vriendenboekje voor een kind van 4. Mijn eerste gedachte was wat een onzin. Maar toen dacht ik aan het later teruglezen. Dat je kan zien met wie je toen omging. Wat de televisie aan programma's brengt, welke cd's favoriet zijn. Ik denk dat dat later ook best leuk gaat zijn om weer eens te lezen.

Wat me ook opviel waren de antwoorden bij de vraag wat je de eigenaresse van het boekje wilde wensen. Een enkeling had het over een gezond en gelukkig leven. De meesten wensten haar een leuke schooltijd. Christine had weer een ander antwoord. Al het speelgoed wat zij ook wilde hebben.

- default - heel veel commentaar - § ¶

27 November 07 - 10:40Wandelende wallen

De kleinste is vanacht aan de slag geweest als spookje. Het trolletje was meer wakker dan aan het slapen.

Dat kindje ligt nu in haar bedje heerlijk te slapen. Ik probeer me wakker te houden met het wegwerken van was. Het opvouwen en naar boven brengen werkt prima, maar als ik even ga zitten ....

Ik voel me alsof ik al een paar nachten ben wezen stappen. Op tijd naar bed klinkt goed, maar voor vanavond staat er theorieles op het programma. Na 3,5 uur lesgeven, want ik neem een les over. Uiteraard net na een nacht met Spookje.

Mocht u een paar wandelende wallen tegenkomen, daaronder zit ik.

- default - heel veel commentaar - § ¶

26 November 07 - 23:16Verzoekje

Oké, zullen we morgen weer braaf naar school toe gaan in plaats van eitjes smijten, autootje trappen en politietje pesten? Gewoon stoppen met spijbelen? Eh, ik bedoel natuurlijk staken he.

- default - heel veel commentaar - § ¶

25 November 07 - 20:04De tijd van het jaar

Zoonlief zat op zijn kamer over een gedichtje te denken .
Uiteraard ging de sint van denken naar schenken.
Iets wat afgezaagde rijmelaarij.
Van zoiets wordt toch geen enkel meer blij.
Dus vraag ik u lezers, heeft u een rijmtip?
Zoonlief en moeder bevinden zich in een dip.

- default - heel veel commentaar - § ¶

24 November 07 - 09:18Wachten

Sinterklaas is in het land.

Bij iedere etalage blijven mijn kindjes stil staan. Oh, Sinterklaas. Oh, Zwarte Piet. Oh cadeautjes. Even boodschappen halen of even naar het postkantoor loopt zo gigantisch uit de klauwen.

Op televisie spat de man met baard in jurk met helpers van het beeld af. De liedjes draaien maar om diezelfde personen en cadeautjes.

Ik ben erg voor het hele gebeuren. Het is iets speciaals wat ik mijn kindjes wel wil laten meemaken. De magische tijd rond 5 december, kriebels in de buik.

Om één of andere vreemde reden heb ik er dit jaar niet zo'n zin in. Ik wil al aan de Kerst beginnen, maar uiteraard kan dat niet zolang die ene man met hulp niet terug is in Spanje. Ik heb zin in kerstballen, boom en kaarsen. Zin in knabbelen, cadeautjes en slingers. Zin in het kerstgebeuren en dan een paar dagen later het aftellen met vuurwerk. Eigenlijk wil ik de kelder al induiken om de doos met kerstspullen tevoorschijn te toveren. Maar het pas november.

Natuurlijk zou ik al aan Kerst kunnen beginnen. Niemand die mij dat verbieden kan. Toch doe ik het niet. Ik wacht tot na 5 december. Ik kan mijn kindjes de magische Sinttijd toch niet afnemen!

- default - heel veel commentaar - § ¶

23 November 07 - 21:46Scholieren en hooligans

Scholieren staken (een soort collectief spijbelen?), want meer verplichte lesuren per jaar, dat willen ze niet.

Ze hebben gelijk als ze zeggen dat het aantal verplichte uren nu al vaak niet gehaald wordt door een tekort aan leraren. Klopt als een zwerende vinger. Dat bepaalde uren onzinnig ingevuld worden (massaal ophokken in aula onder het motto van huiswerk maken). Klopt ook.

Waarom voel ik me dan kriegelig worden als ik denk aan de staking?

Punt 1, het gezeur over het politie-optreden. Als er auto's worden gemold worden, er andere dingen gemold worden, de politie bekogeld wordt met blikjes en eieren, dan moet je niet zeuren als de politie wat terug doet. Er zal inderdaad wel een onschuldig persoon gemept zijn, maar er zijn ook genoeg raddraaiers die hun verdiende tik niet hebben gehad.
Als de politie niets doet, krijgt ze modder over zich heen omdat ze niet optreedt. Als de politie wel ingrijpt, dan roept men gelijk dat het buiten proportioneel is.

Ik zou niet graag meer agent zijn. Je mag niks, maar mag wel uitgeschulden en als mikpunt gebruikt worden. Alles wat je doet heeft een dubbele tijd in raportage. En mag je dan wel eens optreden, dan kijkt heel Nederland misprijzend en met een opgeheven vingertje naar je.

Punt 2, school is bedoeld om te leren. Een beter rooster voor leerlingen zodat lesuren aansluiten, ook voor leraren trouwens. Dan zou de scholier veel vrije uren hebben. Als het goed is, heeft de school als taak om een berg met kennis in de leerling te pompen. Sommige scholen zorgen dat de wat zwakkere leerlingen op weg naar de exameklas al weggewerkt worden. Dit om hun slagingspercentage zo hoog mogelijk te krijgen. Maar ik dwaal af. Hun taak is de leerling voor te bereiden op verdere scholing of het werkleven.

Om die taak goed te kunnen vervullen, is tijd nodig. Goed ingevulde uren, geen uurinvullende huiswerkuren. Met meer uren krijgt ook de leerling, die het niveau wel haalt alleen bijvoorbeeld voor dat ene vak net of net niet, ook de kans om het wél te halen. Vooral in de jaren waarin nog geen vakkenpakket gekozen is. Want als je bijvoorbeeld Frans zou laten vallen, waarom is het dan erg om voor dat vak verre van voldoende te halen? Maar ik dwaal wederom af. Wat meer uren, mits goed ingevuld en goed ingeroosted, zou niet verkeerd zijn.

Sta ik achter de stakende scholieren? Gedeeltelijk. Ik sta achter de gedachte dat uren door scholen niet goed ingevuld worden. Ik sta niet achter onrustzaaidende gillers. Zeker niet als er ze vernielingen plegen en de politie bestoken met dat wat ze kunnen vinden. Het type hooligan, die heeft mijn steun niet.

- default - een beetje commentaar - § ¶

23 November 07 - 14:13op visite dag

Voor Bastiaantje ben ik dingen aan het regelen. Zo komt er zaterdag 15 december een op-visite-dag. Op deze dag ben ik met mijn bedrijf op visite bij De Paepe op het industrieterrein.

Ik mag die zaterdag een dag in zijn winkel staan met mijn spulletjes. Om die dag wat extra mensen naar mijn op-visite-dag te krijgen, geef ik daar 10% korting op de babykleding.

Natuurlijk hoop ik op een berg drukte die zowel hem als mij wat extra omzet geeft. Ik ben benieuwd.

- default - geen commentaar - § ¶

22 November 07 - 09:09Berend botje

Manlief, yup in hart en nieren, is bezig met zijn vaarbewijs. Vindt-ie leuk. Hij is er mee van de straat zullen we maar denken. de kans dat ik mee een boot op ga is nul, maar als hij het leuk vindt, dan gaat hij maar.

Binnenkort heeft hij examen. Gisteravond lag hij in bed, naast mij, te leren in zijn boek. Moeilijk joh. Ik zal u een voorbeeld geven van wat van zijn leerstof:
De defenitie van een grote boot is, alle boten die geen kleine boten zijn.
Een vissersschip is een schip dat vist.
Een schip wat hulp nodig heeft laat zijn toeter 4x kort en 1x lang horen. Dit is te onthouden met hetvolgende ezelsbruggetje: Ik-wil-een-arts-heeeeeeeeeeelp

Natuurlijk is niet alle stof van dit bedenkelijke niveau. Gelukkig. Ik zou anders bijna gaan twijfelen aan mijn mans geestelijke kwaliteiten.

- default - geen commentaar - § ¶

21 November 07 - 12:58Oud

Weet u wat mij afgelopen zaterdag werd gevraagd bij de Zeeman? Het meisje achter de kassa vroeg me of ik kinderen of kleinkinderen had. Kleínkinderen!?!

Tot zover mijn geloof in mijn jeugdige uiterlijk. Het is nu officieel, ik ben een oude l*l. (En ik ben toch echt nog maar net 35!)

- default - heel veel commentaar - § ¶

21 November 07 - 12:50Spuugzat

Het was de woensdag van de vakantie. We hadden heel de dag liggen luieren. Het avondeten bestond uit frietjes met saté, frikandel of hamburger. Lekker makkelijk dus.

Het was kinderbedtijd geworden. De oudste 2 meiden mochten bij mémé in bed liggen. Hen werd een verhaaltje voorgelezen. Een leeuw mocht niet brullen in de bibliotheek. Pépé belde naar mémé. Eevn vragen hoe het met haar ging. Nadat mémé de telefoon had neergelegd, had Eline een verassing voor haar. Met een grote golf kwam haar avondeten weer naar buiten. Over haar pyamabroek, pyamajas, het dekbed en het laken. Een typisch luchtje hing er in de kamer. Oh bah.

Het kind had koorts en was echt ziek.

De brokjes werden opgeruimd, het was goed werd met de hand gewassen. Terwijl ik met de hand stond te wassen in de badkamer, werd ik wat giechelig. Deze vakantie zouden we niet snel vergeten.

- default - geen commentaar - § ¶

20 November 07 - 09:35Vakantie deel 3

De maandag van de vakantie waren we uit eten in het Italiaanse restaurant van het park. Dat waar we la cucaracha vonden. Bij thuiskomst hadden we ook weer wat.

Uit eten gaan met kindjes is heel anders dan uit eten gaan zonder kindjes dus reserveerden we een oppas. U heeft al eerder kunnen lezen dat we een heel leuke vrouw als oppas hadden. Dat zou ons € 4,50 per uur kosten, zo werd ons aan de infobalie verteld.

We kwamen na 5 uur "uit" thuis. Dat zou dus € 22,50 zijn. Mooi afgerond kom je dan op € 25,00. In plaats dat we de dame iets extra's hadden gegeven, was het 5 euro te weinig. Het uurtarief voor de oppas was namelijk pas veranderd in € 6,00 per uur. Ze was het absoluut waard, maar je voelt je zo lullig. Je denkt dat je ze wat extra geeft, maar eigenlijk geef je te weinig. Natuurlijk heeft ze gekregen waar je recht op had.

De volgende dag stond ik weer aan de infobalie met het oppas-uurtarief-verhaal. Achter de balie werd bevestigd wat ik al wist. Het uurtarief was 6 euro. Wat vervelend en er werd een aantekening gemaakt zodat dit in de toekomst niet meer zou gebeuren.

Kijk, die 6 euro had ik er echt wel voor over, maar ik had het wel graag vantevoren geweten.

- default - heel veel commentaar - § ¶

19 November 07 - 10:30Hulp

Vlak voor ik Christine naar school ging brengen, ging ik even naar de wc. Tenminste, dat was de bedoeling. Zodra ik de wc-deur had open getrokken, prikkelde een brandlucht mijn neus.

Ik deed direkt de deur dicht en snoof eens flink. Nee, geen brand binnen. Om zeker te zijn, trok ik de voordeur open. Daar was geen twijfel mogelijk. De brandlucht kwam van buiten. Erg dichtbij van buiten. Bij de buurvrouw voor stond een klein wit autootje met de motorkap open. De vlammen waren duidelijk zichtbaar. Een man probeerde met een jas de vlammen te doven.

Ik riep naar hem of ik 112 moest bellen. Graag was zijn antwoord en of ik ook een emmer water had. Ik sprintte terug naar binnen, greep de telefoon en belde 112. Terwijl ik dat deed, vulde ik de afwasteil met water. Het water doofde het vuur bijna direkt. een pannetje met water deed het laatste vlammetje verdwijnen. De man van de auto had de brandweer aan de telefoon. Dat ze niet hoefden te komen als hij van die mevrouw (ik dus) nog een beetje water kreeg. Ik was al onderweg!

De man, een erg aardige man trouwens, bleef opvallend vrolijk. Slecht begin van de week, zei ik tegen hem. Zeker, vond hij. Hij had zijn autootje al geruime tijd uitgeleend aan zijn zoon. Die vertrok voor een jaar naar Australië en daardoor had hij net zijn auto terug. Erg lang had hij er niet plezier van gehad. Wat hem vooral tegenviel was de behulpzaamheid van iedereen. Er waren veel mensen langs gereden, maar niemand had ook maar één vinger uitgestoken. Behalve ik.

Mijn goede daad voor vandaag is weer verricht.

Ik begrijp wel dat, als je voorbij rijdt, je geen water in je auto hebt. Vaak is een brandblusser niet aanwezig, maar je kan wel een brandweer bellen of bij huizen in de buurt aanbellen. Dat is een stuk beter dan voorbij rijden. Een baas of school heeft heus wel begrip voor te laat komen als je uitlegt dat je een automobilist met brand hebt geholpen. Onbegrijpelijk eigenlijk dat er verder niemand hulp heeft geboden. Ik hoop niet dat mij dat ooit zal overkomen!

- default - heel veel commentaar - § ¶

18 November 07 - 16:23Cucaracha

Hoe het met de muis is afgelopen, dat weten we niet. Wel vond ik een flinke hoeveelheid muizendrolletjes in het berghok waar ook de verwarmingsketel hing. Dit is uiteraard gemeld.

Maandag 12 november was ik jarig. Voor 's avonds hadden we een oppas via het park ingehuurd. Een ervaren moeder van 3 al oudere kinderen kwam met haar zus. Ik had direkt een goed gevoel bij die vrouw. Geen flauwekul, geen grootspraak en flink zelfstandig. Wij vertrokken naar het Italiaanse eetgedeelte van het park.

Ook in dit restaurant was het personeel erg vriendelijk. Het was er wel redelijk druk.

Na een aperatiefje, of eigenlijk tijdens maar een kniesoor die daar op let, kwam het hoofdgerecht op tafel. Manlief zag iets uit de keuken komen en naast de schoen van de man aan het tafeltje naast ons gaan zitten. Hij lichtte ons in. Er zat volgens hem een kakkerlak. Eentje van zo'n 8 cm groot. Het beestje maakte de fout om naar ons tafeltje te komen. Terwijl moeders en ik krom lagen van het lachen, begon manlief het dier met enige stampbewegingen naar de kakkerlakkenhemel te helpen. De tafel naast ons had niets door en vond die lachende en stampende mensen maar vreemd. Na een harde krak was het dier "gaan slapen".

Eén van de serveersters kwam vragen of het smaakte. We vertelden haar over het kakkerlakkenlijk wat half onder onze tafel lag. Het meisje schrok zich rot. Die kwamen uit de bomen van de plaza verzekerde ze ons. Uhu. Enige tijd later kwam een ober met een groot servet. Hij had begrepen dat er iets lag wat er niet hoorde te liggen. Wij schoten weer in de lach, maar humor kende deze man waarschijnlijk niet.

Een diervriendelijk park, dat Meerdal. Zo dier vriendelijk hebben we het nog niet meegemaakt. Wij zongen Ik zie een muis en de Cucaracha.

- default - heel veel commentaar - § ¶

16 November 07 - 19:15Pieperdepiep

Vorige week vrijdag vertrokken we tegen 10-en naar het subtropische vakantie-oord. Net na half 1 kwamen we aan. IJskoud was het daar, maar een vriendelijke medewerker liet ons onze bungalow binnen terwijl manlief ons ging inchecken.

Het personeel van Het Meerdal is bijzonder vriendelijk. Echt, een verdiende pluim! Vriendelijk, kundig, vrolijk. En veel van hen zijn gek op kindjes. Of je nu aan de receptie staat, ergens iets gaat drinken of je haalt wat boodschappen in de supermarkt, iedereen is vriendelijk.

De vrijdag ging voorbij. Na de avons brak de nacht aan. Ergens in die nacht hoorden we een vreemd ritselen. Maar ja, een plat dak en veel dieren zo middenin die bossen. Moe van de reis en het werken van de afgelopen tijd vielen we in slaap.

Zaterdag was vochtig. Buiten viel de regen, soms met bakken tegelijk, soms aarzelend zachtjes. Manlief ging met de oudste dochter de plaza op. Wij bleven lekker bij de kachel. Tijdens het gesprek met moeders zag ik iets. Het was maar even dat ik iets dacht te zien. Ik moest me vergist hebben. Helaas, nog geen 5 minuten verder zag ik het weer. Gewapend met camera probeerde ik het op de foto te krijgen. Wel flink ingezoomd, want ik wilde wel uit de buurt blijven.

Een extra gast in de bungalow! Met camera vertrok ik naar de receptie alwaar ik een complimentje kreeg voor de mooie foto. Een man met oplossing zou langs gestuurd worden. Na een half uurtje stapte er inderdaad iemand binnen. Op bijna hetzelfde moment stapte er een 2de persoon binnen voor het oplossen van hetzelfde probleem. Een doosje met een lokstof. De muis zou ervan eten en zou ... zachtjes in slaap vallen. Uhu, slaap he. Maar goed, ik hou wel van dieren, maar niet die dieren zo dicht bij en los.

Morgen meer!

- default - heel veel commentaar - § ¶

16 November 07 - 16:42In het kort

Even snel tussen de draaiende wasmachine en on-uitgepakte tassen door in een paar woorden een korte schets van de vakantie: Muis, kakkelak, oorwurmen, ziek kind, "slaaphuisje", eekhoorn, nog steeds ziek kind, muizendrolletjes.

Zodra ik wat meer tijd heb, zal ik een iets uitgebreider verslag doen.

- default - geen commentaar - § ¶

08 November 07 - 11:09Tropical fever

Ik ben al in tropische sferen, maar als ik naar buiten kijk, dan weet ik dat dat niet door het weer komt.

De straat glimt van de regen die er net op gevallen is. De hoeveelheid bladeren die aan de bomen hangt, is kleiner dan de hoeveelheid die er al naast is gevallen. De zon is vandaag erg verlegen en laat zich niet zien. Het bord met de tijd en temperatuur, die aan het Rabo-gebouw hangt, geeft een temperatuur aan die niet tropisch is.

Ik verkeer al in de vakantie-voorpret. De tassen staan gepakt. Bijna alles staat klaar. Natuurlijk niet alles. Nee, manlief moet nog in zijn kast graaien en ook de knuffels, die niet mogen ontbreken omdat de meiden anders niet slapen, liggen nog op hun oude vertrouwde plekje. Maar verder sta ik klaar en vooral te popelen om te vertrekken.

- default - heel veel commentaar - § ¶

07 November 07 - 20:06Pedagogisch verantwoord

Speciaal voor hen die Franse werkwoorden moeten vervoegen: klik .

En nog meer .

Frans beu? Dan gaan we toch ontleden .
Zin in nog een paar oefeningen ?

Ik had het persoonlijk niet zo op dit vak.

Ach, u wilt een uitdaging? Dat kan hoor. Nin hao .

- default - geen commentaar - § ¶

07 November 07 - 19:46Goochemerd

Etenstijd. De telefoon gaat 1x over. Stilte. Vervolgens gaat mijn gsm 1x over. Ik heb een vermoeden wie de beller kan zijn.

Ja, de zoon wil telefonisch contact. Stel dat je smst, dan gaat dat af van je beltegoed. Datzelfde geldt natuurlijk ook voor bellen. De oplossing is de gsm van je moeder bellen en ophangen vóór ze opneemt. Dan kan ze jou mooi even bellen. Telefonisch contact zonder dat het jou een cent kost.

Zoon stond bij de boot. Hij verveelde zich en had wat punten om over te brengen. Oh ja, ma, heel mijn klas weet dat je een weblog hebt.

Juist. Nou lezers, dat wordt de eerste tijd alleen pedagogisch verantwoord leesmateriaal. Franse woordjes, topografie, Nederlandse zinsontleding of zo ;-)

- default - een beetje commentaar - § ¶

07 November 07 - 10:55Swiebertje

Toen wij 3 jaar gelden dit huis kochten, zat er in de tuin, onder de grote bomen, een lapjeskat. Een lapjeskat met een plukkerige vacht en geen vet op haar botjes.

Naarmate de tijd verstreek, durfde ze af en toe een poot binnen te zetten. Zodra het raam of de deur dicht ging, begon ze zenuwachtig rondjes te draaien. Ze wilde een open lijn met buiten hebben.

Inmiddels is het katje nog steeds geen vetzak, maar het rammelende geraamte is wel veranderd in een slanke kat met een mooie zachte en gladde vacht. Tegenwoordig slaapt mevrouw overdag een paar uur binnen en dat terwijl de deur en het raam toch echt dicht gaat. Het is een mooi en knuffelig katje geworden. Nog steeds zitten er in haar borstkas een paar botjes die niet op zijn plek zitten, maar ze lijkt nergens last van te hebben. Haar optillen doen we niet, maar aanhalen vindt ze inmiddels heerlijk. Het schuchterige poesje is een dame geworden die graag gezeldschap heeft.

Ik ben blij dat ze ons heeft uitgezocht. Ik geloof niet dat dat katje van toen het nog 3 jaar had gered in haar eentje.

- default - geen commentaar - § ¶

06 November 07 - 10:55Herfst

Gisteravond, lekker warm in bed, hoorde ik de wind weer huilen en regen sloeg tegen de ramen. Buiten staan bijna kale bomen. Op de straat liggen de bruine afgevallen bladeren. De katten willen ook weer veel binnen liggen. De elektrische deken staat 's avonds weer aan.

Op tv komen de vele reklames voor speelgoed voorbij. Het bord bij de bank waar de temperatuur op te zien is, geeft een één cijferig getal weer.

Herfst. Duidelijk herfst.

Nog iets minder dan een week en het getal 34 verandert in 35. Het veranderen van het getal gebeurt bij mij altijd in de herfst. En dit jaar valt het in onze vakantie. In alle stilte. Met alleen moeder, man en kindjes. Met ons kont in een subtropisch zwemparadijs.

Ja, je kan het slechter treffen.

- default - heel veel commentaar - § ¶

05 November 07 - 22:09Volle agenda

Deze morgen werden we verwacht in Terneuzen bij de oogarts voor Christine.

Na de oogarts werden er boodschappen ingeslagen, konden we eten en moesten de 2 oudste meiden naar school.

Nadat de meiden op school waren afgezet, dacht ik even op het gemak achter de computer te kunnen kruipen. Ineens flitste er een gedachte door mijn hoofd. Afspraak met het consultatiebureau met Annefleur. Rennen!

Uiteraard duurde het daar weer wat langer dan verwacht. Het arme kind kreeg 2 prikken. Als omschrijving kreeg ze mee: Pittig. Lijkt me overigens geen verkeerde omschrijving. Inmiddels was het eigenlijk onzinnig om naar huis te lopen. De meiden moesten weer van school worden opgehaald.

We waren niet zo lang thuis, toen ik met het avondeten mocht beginnen. Nadat het gezin op het gemakje gegeten had (lees: nadat de meiden hun eten gelijkmatig over tafel en vloer verspreid hadden), dacht ik te kunnen relaxen. Fout gedacht. Ik was eventjes vergeten dat er nog een autorijles op de planning stond. En als ik ergens geen zin in had ...

Ik ben weer thuis van de rijles. De energiemeter van vandaag staat ver op nul. Ik gaat naar mijn mandje. Welterusten.

- default - een beetje commentaar - § ¶

03 November 07 - 17:13De l*l

Misdaad loont niet. Zo gaat het gezegde. Maar helaas begin ik steeds meer te twijfelen aan dit gezegde.

Zo was er gisteren te lezen op de site van de PZC over een ontuchtpleger . In het kort: Hij had een kind vanaf haar 6de misbruikt. Hij had haar in de loop der tijd steeds verder dingen "laten ontdekken" op sexueel gebied. Dit duurde 10 jaar lang.

Uiteindelijk durfde het meisje aangifte te doen.

In het artikel kunt u lezen dat de man ook al zijn dochter had misbruikt, maar deze had nooit aangifte gedaan.

De straf die de man, voor 10 jaar een kind wekelijks te misbruiken hoorde eisen, was 240 uur taakstraf. Het slachtoffer en de familie van haar wilden niet dat de man gestraft werd als hij maar begrijpt dat hij verkeerd bezig was. Kinderen worden bij hem weg gehouden.

Kijk, daar gaan mijn nekharen van overeind staan. Voor 10 jaar wekelijks misbruik wordt 240 uur taakstraf gevraagd. Dat staat toch niet met elkaar in verhouding?!

Dan wil de familie niet dat de man gestrafd wordt, als hij maar begrijpt dat hij verkeerd bezig was. Ouders onder u: iemand zit 10 jaar langs wekelijks met zijn tengels (en de rest) aan je kind. Is uw reaktie gelijk aan die van die familie? Of krijgt u waarschijnlijk een waas voor de ogen en loopt deze meneer per ongeluk tegen een mepje hier en daar op?

Men eist tevens een straatverbod, een contactverbod en een voorwaardelijke straf van 2 jaar met 10 jaar proeftijd als deze "meneer" nog eens dergelijke trekjes begint te vertonen.

Nee, gelukkig hebben we een fair rechtssysteem. Natuurlijk klinkt dit erg rechtvaardig, 240 uur werken voor 520 keer een kind misbruiken. Ach, kom, laat ik de slechtste niet zijn en het mooi afronden wegens vakanties ed naar 500 keer. Maar ja, dan reken ik de keren dat die "meneer" zijn eigen dochter misbruikte niet mee. Slechts 500 keer en dan nog niet snappen dat je iets doet wat niet mag.

Oh, mocht er hier een "kinderliefhebber" willen reageren met een tekst als "kinderen willen het zelf", NIET DOEN! ( Het lijkt een overbodige toevoeging, maar zo'n eikel heb ik hier al eerder gehad) Als ervaringsdeskundige kan ik u namelijk verzekeren dat kinderen dit NIET, en ik herhaal NIET, willen.

- default - heel veel commentaar - § ¶

02 November 07 - 19:27Bloemen?!

Je wordt doodgegooid met reklame. Reklame in de vorm van ongevraagde mailtjes, reklame in de vorm van papiertjes, reklame op tv die altijd net iets luider lijkt aan te komen dan andere programma's, reklame in de vorm van irri telefoontjes. Maar zo af en toe ontvang je ook reklame in de vorm van cadeautjes.

Tijden geleden viel er een pakje van Always door de brievenbus. Always, u weet wel, dat maandverband. Het kreeg een plaatsje in het kastje van de wc. Het kastje waar nog meer van dat soort nare-tijd-van-de-maand-spul ligt. En daar lag het goed. Oh ja, en het lag er lang.

Tijdens het schoonmaken van de wc viel mijn oog op het pakje. Aangezien de tijd van de maand weer eens was aangebroken, besloot ik het pakje open te maken en de inhoud te gebruiken. Tijdens het openmaken viel me al iets op. Een geurtje. Een bloemig geurtje. He, dat papierige strookje wat over dat plakrandje zat, had een bloemenmotief. Zou het, nee toch, hebben ze nou, het zal toch niet? Ja hoor, toch wel!

Ik dacht al, wat heb ik nou toch altijd gemist als ik ongesteld was. Nu weet ik het. Wat fijn dat Always mij helpt met het wegwerken van dat gemis. Maandverband met bloemengeur! Hoe heb ik het toch al die jaren volgehouden zonder dat revolutionaire maandverband?

Maandverband met bloemengeur. Wat zou de volgende stap zijn? Maandverband waar je geen bloed meer in ziet? Maandverband wat het bloed uit je baarmoeder en aanverwante artikelen zuigt waardoor je maandelijkse ongemak met de helft verkort wordt? Maandverband met trilstand voor de eenzame momenten? Make my day, everyday, always. Zo, die slogan is er dan alvast.

- default - een beetje commentaar - § ¶

01 November 07 - 17:32Boem

Bijna tijd om Christine op te halen. Ik sta achter de bank de was op te vouwen. Eline speelt in een tent. Annefleur ... Ja, Annefleur.

Annefleur staat aan de kleine tafel. Ze probeert vanalles binnen haar bereik te krijgen. Ineens schiet er een voetje weg en ze landt met haar kinnetje op de tafel. Niet al te zachtjes. Ze valt achterover en huilt. Ik loop naar haar toe. Terwijl ik haar kant op kom, draait ze zich met haar gezichtje mijn kant op. Een dikke straal bloed loopt er over haar kin.

Toevallig sta ik met een schone doek in mijn handen. Ik veeg de straal weg en loop tegelijk met het kind in mijn armen naar de keuken. Daar maak ik de doek nat en houd het een tijdje tegen Annefleur haar lip.

Voorzichtig bekijk ik de schade. Ik verwacht één gaatje te zien, maar ik zie er twee. Eentje zit er bovenop haar lip, eentje zit er net onder. Hier is een tandje doorheen gegaan.

De dokter wordt gebeld en deze wil haar wel even zien. Shit, Christine! Die moet zo van school worden gehaald. Ik bel snel een mogelijke oppas. Bingo!

Inmiddels is de rust weer wat terug gekeerd. Er is inderdaad een tand door de lip gegaan, maar het ziet er allemaal erg mooi uit. Hechten zou het niet mooier kunnen maken en lijmen is op die plaats met zo'n kleintje volledig nutteloos. Een paar keer de tong erlangs en de lijm is weg. Ontsmetten had ook geen zin, maar gezien de hoeveelheid bloed die eruit is gekomen, verwacht ik dat eventueel aanwezige viezigheid er wel uit is gespoeld.

Het viel gelukkig dus erg mee. De enige die een grotere opdonder kreeg dan mijn kindje was ik. Ik was gelijk 10 jaar ouder. Het was met geen mogelijk tegen te houden. Dergelijke dingetjes gebeuren. Ik weet het, maar het verandert toch niets aan mijn schuldgevoel tegenover mijn kleinste meisje. Had ik maar ... Ja, wat?

We hebben het gehad. Niet te lang bij stilstaan en op naar het volgende.

- default - een beetje commentaar - § ¶