31 Maart 09 - 19:51Duim krijgt staartje

Het verhaal van de duim van Christine krijgt een staartje.

Het vasthechten van de duim is niet gelukt. Er kwam pus uit de duim en het grootste gedeelte had niet gepakt.

Volgende week wordt ons meisje geopereerd. Wat er gaat gebeuren, weten we nog niet. Het hangt af van wat de arts aantreft. Hij gaat in ieder geval nog flink nadenken welke mogelijke wegen er zijn om te bewandelen. Duidelijk is dat er vel van een andere plek moet komen.

Goed, volgende week gaat ze onder het mes.

- default - heel veel commentaar - § ¶

31 Maart 09 - 10:13Rollebolle

Op school van Christine doen ze mee aan Rollebolle . Hartstikke leuk voor die kinderen. De juf vertelde dat er bijvoorbeeld een springkussen komt waar ze op kunnen springen en eentje waar ze op kunnen klimmen. Geweldig als je 5 jaar bent, toch?

Ja, voor de meeste kinderen wel. Niet voor Christine. Want voor haar duim is dat nog net even te gevaarlijk. De kans dat ze valt en op haar hand terechtkomt is te groot. Christine kan dus niet mee rollebollen. Helaas.

Christine vindt het ook erg jammer, maar begrijpt dat haar duim even belangrijker is. Wat ze nog niet weet, is dat ze als goedmakertje mee mag naar Mac Donalds. Deze passeren we 2x daags en ze vraagt zo gemiddeld 1x per week wel of we frietjes gaan eten bij Mac Donalds. Het is Mac en geen rollebolle, maar ik denk dat ze het wel leuk gaat vinden.

Vanavond horen we van de arts hoe het met haar duimpje gaat. Spannend!

- default - heel veel commentaar - § ¶

28 Maart 09 - 07:40Lekker belangrijk

Er zijn gemeenten, daar lijkt het college van bestuur zich bezig te houden met onnozele dingen. En dat in deze tijd van economische malaise. Zo niet in Winterswijk!

In Winterswijk heeft het college goed begrepen waar een college zich mee bezig dient te houden. Belangrijke dingen schuwt dit college niet. Ik bedoel dan ook écht belangrijke dingen. Jammer dat een raadsmeerderheid een andere visie heeft. Zo komen die geniale ideeën er nooit door! Neem nou het voorkomen van een onrustige straatbeeld.

Het college is bang voor een onrustig straatbeeld. De veroorzaker van deze mogelijke onrust moet natuurlijk direkt aangepakt worden zodat de onrust voorkomen kan worden. En wat is de mogelijke veroorzaker? Containerstickers! Niet zomaar containerstickers, maar vrolijke containerstickers! Logisch dat het college deze wil verbieden...

Het is college van B en W vreest dat als de Winterswijkers massaal hun container versieren met zo'n vrolijke sticker dat het straatbeeld onrustig zou worden. Daarom wilde het college dat plakken van vrolijke containerstickers verbieden. Een belangrijk besluit wat door de meerderheid van de raad niet zo gezien werd. Deze raad dacht er anders over. Bemoeizuchtige betutteling, zo noemde de raad het voorstel. De raad zag het belang niet in van het voorstel. Zo komt het natuurlijk nooit goed in Winterswijk. Ziet u het al voor zich? Het is ophaaldag van het vuilnis en in iedere straat staan vele vrolijk versierde vuilcontainers. De agressie die dat zal oproepen!

U begrijpt vast dat ik dit stukje enigzins spottend bedoeld heb. Laat dat college zich buigen over belangrijke dingen in plaats van deze achterlijke aktie. Maar goed, het zal mijn weekendgevoel niet bederven. Mijn dag begon goed. Vroeg, maar goed. Kijkt u mee naar mijn ideale weekendgevoel?

- default - heel veel commentaar - § ¶

27 Maart 09 - 12:38De zusjes

- default - heel veel commentaar - § ¶

26 Maart 09 - 12:06Vergeten ...

Wat was het nou toch? Ik had geen idee. De meest voor de hand liggende combinaties had ik al geprobeerd. Helaas, de juiste zat er niet tussen.

Mijn moeder wilde mijn koffer lenen. Mijn koffer heeft namelijk wieletjes. Mijn koffer heeft ook een 3 cijferig slot. Mijn koffer wist de combinatie, ik niet. En wat doe je dan? Juist, je begint met 000.

Het getal 000 was het niet. 001 ook niet. Met 002 had ik ook geen geluk. Het getal 003 deed de koffer ook niet open springen. Zo probeerde ik de cijfers. Telkens eentje verder. Eindelijk had ik het gezochte nummer wat de koffer wel van slot haalde. Een nummer in de 900...

- default - heel veel commentaar - § ¶

26 Maart 09 - 10:36Foute muziek

Foute muziek, omschrijf dat eens. Muziek die eigenlijk niet kan, maar die iedereen stiekem wel meezingt? Komt in de buurt he.

Enige tijd geleden hoorde ik een bekend geluid uit de computer van de oudste zoon komen. Een liedje wat thuis hoort in de rubriek Foute muziek. Wat mij vooral verbaasde was dat zoonlief mee zat te zingen. Het liedje was weer ín. Net als toen ik een jaar of 14 was. Dik 20 jaar geleden dus! En nu zat mijn zoon met Rick Ashley !

Foute muziek, heerlijk. Maar koploper in de top Foutste muziek allertijden vind ik toch deze . Duitse gladde gozers met een vreselijk fout liedje. Een meer fout liedje kan ik me niet voorstellen. U wel? Kom maar op. Ga maar eens over dit foute nummer heen! Ik daag u uit. Geef mij een nog fouter nummer!

- default - heel veel commentaar - § ¶

24 Maart 09 - 20:49De duim van Christine

Christine heeft haar gehavende duim laten uitpakken door de plastisch chirurg. Wij, de ouders, hebben toegekeken en het kind getroost toen ze toch wel pijn kreeg.

Hoe het nu met haar duimpje is? Dat weten we nog niet. Het zag er redelijk hoopvol uit. De bovenkant voelde volgens de arts zacht aan. Aan de zijkanten zaten er wel harde stukken die niet helemaal zijn wat in de ideale situatie zou moeten.

Volgende week mag ze weer op controle. Dan zou de arts ons meer kunnen vertellen over hoe het gaat met het topje en wat er gedaan wordt aan de afgestoten stukjes. Als het dan maar een prettiger zicht is en het topje zich goed vastgehecht heeft.

- default - heel veel commentaar - § ¶

22 Maart 09 - 16:35Bijkletsen

Over de duim van Christine valt nog weinig te zeggen. Dinsdag gaat de plastisch chirurg kijken of het topje bloed (en dus voeding) krijgt of niet. Tot die tijd blijft de duim verstopt in het verband.

Eigenlijk heb ik weinig nieuws. De rare bobbel (bij mijn keel) zit er nog steeds, maar de zwelling rondom is weg. Maandag maak ik een afspraak met de huisarts. Kan hij kijken wat er nu zit en wat hij er tegen kan doen.

De kindjes zijn in goede gezondheid (ja, op die ene duim na). We hebben weinig gedaan dit weekend. Gewoon, beetje weekend gehouden.

- default - heel veel commentaar - § ¶

19 Maart 09 - 10:31Avondje ziekenhuis

Wat wij om half 8 's avonds op de afdeling Spoedeisende Hulp in Knokke deden? Dat had te maken met het stukje vinger vinger wat ik een half uurtje eerder opraapte.

Eerder die avond:
Papa en de kindjes waren boven. Ik was beneden de boel aan kant aan het doen. Als de kindjes hier eten, lijkt het wel of er een grote bende varkens is blijven eten. Maar er is niets wat een stofzuiger en een nat doekje niet weg krijgen.

De kindjes waren omgekleed. Papa ging de tandenborstels pakken. Ineens was daar die klap. De slaapkamerdeur was dicht geslagen. Na de klap klonk hard gehuil van Christine en een brul van papa die assistentie nodig had.

Ik pakte Christine en zette haar hand onder de kraan. Ineens zag ik wel erg veel bloed en leek die nagel wat vreemd te zitten. Ik riep naar papa dat hij de huisartsenpost moest bellen.

Die huisartsenpost is een verhaal apart. Wat een k*toplossing! Traag en 3x je verhaal doen. Het schiet niet op!

Aan het eind van het verhaal had ik zelf al besloten en meegedeeld dat we naar de spoedeisende hulp van Knokke gingen. Dat er genaaid moest worden, was mij al duidelijk en dat dat niet door de huisarts werd gedaan, had ik zelf ook al bedacht. Knokke ligt dichterbij dan het ziekenhuis in Terneuzen.

Er is nog nooit zo snel oppas geregeld als gisteravond. Met grote dank aan de overbuurvrouw Lonnie en pépé en mémé die er snel waren. Papa reed Christine en mij met de auto naar knokke.

In Knokke zag een arts (in opleiding vermoed ik) ons staan. Ach, zei hij, een ziek kindje. Nee zei ik, een topje kwijt. En toen ging het snel. Hij nam ons mee naar een kamer, speciaal voor kindjes. Vlinders hingen aan het plafond, een muurschildering van een vrolijke muis met een pleister op zijn oor, een grote bereknuffel en een kasteel met ridders. Hij maakte de wond schoon, zette het topje koel weg, verwittigde een chirurg en stelde ons gerust. Ik ben een jongeman nog nooit zo dankbaar geweest!

De wachttijd kwamen we door met zingen en verhaaltjes vertellen. Christine was heel kalm. Ze liet iedereen aan haar duimpje prutsen. Alles vond ze goed.

De chirurg liet de plastisch chirurg komen. Deze had goede hoop dat het topje vastgenaaid kon worden. We konden kiezen: verdoven en vastzetten óf een nachtje slapen en onder narcose de boel herstellen. Zijn voorkeur had het eerste. Christine begreep dat ze een prik zou krijgen en wilde dat eigelijk niet, maar blijven slapen in het ziekenhuis wilde ze absoluut niet.

Wat een kl*teprik is die verdovingsspuit! Dit was de eerste keer van de avond dat Christine het zo uitgilde. Je weet dat het moet, maar oh wat voel je je schuldig. Je kind heeft pijn en je kan het niet wegnemen.

De arts heeft het topje netjes vastgezet. Dinsdag gaan we terug om te kijken of het zich vastgehecht heeft of dat er een andere methode nodig is.

Duimt u even mee. Mijn kind heeft al pijn genoeg gehad!

- default - heel veel commentaar - § ¶

18 Maart 09 - 14:28Dak op

De twee oudste meiden spelen buiten. De jongste van de twee komt binnen. Gestuurd door de oudere zus. Ze moet vragen om een koekje.
Ik zeg haar dat d'r zus op het dak kan zitten.

Ik hoor de achterdeur open gaan en vanuit de deuropening hoor ik zusje brullen:"Christine, mama zegt dat je op het dak moet gaan zitten". En gemeend he!

- default - een beetje commentaar - § ¶

17 Maart 09 - 09:01Rare bobbel

Zaterdag ontdekte ik het, die rare bobbel. Zondag zat hij er nog, maar was zelfs groter geworden. Maandag was het gekke ding nog niet weg, maar wel pijnlijker geworden.

Onder mijn kin hangt een gekke bobbel. Mijn hals lijkt beetje bij beetje te verdwijnen. Het gekke ding doet zeer. Of vooral het weefsel er om heen doet zeer. Volgens de huisarts heb ik een ontstoken speekselklier. Nou ja zeg. Daar had ik nog nooit van gehoord.

Met een kuurtje van een week moet het verdwijnen. En zo niet, dan mag ik mijn huisarts weer een bezoekje brengen.

- default - heel veel commentaar - § ¶

16 Maart 09 - 11:00Lenteverlangen

Waar ik ook kijk, overal komt het groen weer boven. Al dan niet met gekleurde kopjes. Paarse krokusjes, gele narcissen, blauwe druifjes, ja zelfs de tulp probeert de winter te verdrijven.

Het weerbericht gaf echter geen lenteweer aan. Temperaturen die richting het einde van de week weer rond het vriespunt draaien. Wolkjes voor de zon getekend.

Ik heb al zo'n zin in warmte van de lente. Naar buiten zonder jas, zonder sokken in open schoenen, buiten eten (scheelt ook een berg opruimen in huis!), kindjes die buiten kunnen spelen zonder te verkleumen. Nog even geduld!

- default - heel veel commentaar - § ¶

13 Maart 09 - 20:11Mooi

Schat, verdien eens in no time heeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeel geld! Ik heb een leuk huisje voor ons gezien.
Te koop in België (vraagprijs werd niet vermeld)\

- default - heel veel commentaar - § ¶

13 Maart 09 - 11:34Eng

Kent u de Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversieteit? Misschien zegt de volksnaam van deze partij u iets: Pedopartij.

Het bedrijf van manlief ontving van deze partij een mail. Ze zoeken een plaats om een server te plaatsen en hun website te zetten. Ik citeer: We zoeken - vanzelfsprekend - een bedrijf dat staat voor net-neutraliteit en dat slechts de toegang tot websites blokkeert indien het daartoe is verplicht middels een rechterlijke uitspraak. Een bedrijf dat het niet als haar taak ziet om de vrijheid van meningsuiting verder te beperken dan op grond van de wet noodzakelijk is.

Als zij dan toch zo voor meningsuiting zijn, dan vinden ze het vast niet erg dat ik hier mijn mening spui. Even voor alle duidelijkheid: Mijn man wil een dergelijke partij NIET als klant. Zijn woorden waren "over mijn lijk!"

Als moeder van 5 kinderen zie ik personen met ideeën als de PNVD-leden als mogelijk gevaar voor mijn kindjes. Als ervaringsdeskundige (niet als dader) ben ik er heilig van overtuigd dat de gedachte dat kleine kinderen sex wíllen met volwassenen een kromme gedachtegang is. Ik druk mij zeer mild uit. Pervers, walgelijk, en volledig onjuist komt eigenlijk meer in de buurt.

De partij is gelukkig op de hoogte dat veel bedrijven hen niet met open armen ontvangt, zo getuigt de afsluiting van de mail. Deze e-mail verstuur ik direct aan meerdere providers, aangezien ons is gebleken dat de meeste bedrijven ons sowieso niet als klant willen. , zo wordt de mail geëindigd.

Nee Marthijn U. , voorzitter van de PNVD, ik zou u ook niet als klant willen. Hoe erg de crisis ook mag worden. Maar ik vraag me natuurlijk wel af wat XS4ALL bezielde toen ze u als klant aannamen en misschien vraag ik me nog wel meer af waarom u een ander bedrijf zoekt.

- default - heel veel commentaar - § ¶

11 Maart 09 - 10:54Prik

Boos, dat is ze, heel erg boos. Ze is boos op mij en boos op de dokter die haar een prik gaf.

Eline wil geen prik, riep ze, maar dat was nadat de prik al lang en breed gegeven was. Daarvoor had ze er geen probleem mee. Geen kik gaf ze terwijl de dokter in haar arm prikte. Daarna keek ze de dokter boos aan en zei: "Dat deed pijn hoor". Ze keek daarbij de dokter verwijtend aan.

Toen was ik aan de beurt. Een half uur lang kon ik geen goed doen. Op mijn vraag of ze druifjes wilde, gaf ze als antwoord dat ze geen prik wilde. Regelmatig keek ze me even erg boos aan. En de ballon, die ze gekregen had op het consultatiebureau, was stom.

Wat een mazzel dat ik in mijn voorraad nog een paar Pooh-ballonnen heb. Die waren namelijk niet stom. En die prik is ze weer vergeten. En mama, die kreeg een kusje. Een kleintje, maar toch.

- default - heel veel commentaar - § ¶

10 Maart 09 - 12:31Wiesh woesh

Wiesj woesj, dat kende ik. Skriek skroech, dat kende ik niet. Waar ik het nu over heb? Ik heb het over ruitenwissers. Of eigenlijk over één ruitenwisser. Die aan de bestuurderskant aan de voorzijde van Suzi.

Zondagavond, hondeweer, hoorde ik geen wiesh woesh, geen skriek skroech, maar een angestaanjagend sjkraak. Daar stond ik, ergens tussen Breskens en Schoondijke. Het was er aardedonker, op het licht van de voorbij razende auto's na. Het was er nat, heel erg nat. De regen kwam met bakken uit de lucht. Ik liet Suzi stoppen langs de kant van de weg. De ruitenwisser zat los. Zo los, dat ik hem binnen kon leggen. Ik had hem in mijn hand. Zoiets is niet best voor mijn humeur. Ik word daar niet vrolijk van.

Wat verderop lag het dorp Schoondijke. In Schoondijke staan lantaarnpalen en is er dus licht. Dat muggelt net wat makkelijker. Dus reed ik met een zicht van weinig naar het dorp en zocht straatverlichting op. Helaas kwam ik net zo ver als in het donker. Hier had ik geen kaas van gegeten. Gelukkig wonen er bekende in Schoondijke. De man pakte mijn wisser en klik, het kreng zat vast. Mooi. Bakje koffie? Ja, doe maar.

Toen ik buiten kwam was het droog. Geen regen. Ook mooi.

Maandag, geen bijzonderheden.

Dinsdag, in eerste instantie geen bijzonderheden. Nee, die eerste paar kilometer ging prima. Wiesj woesj, wiesj woesj. We zaten al een paar kilometer op de weg van Oostburg naar Draaibrug. Een weg waar je niet op of af kunt tussendoor. Uiteraard. Wiesj woesj, wiesj woesj, skriek skroech. Huh! Skriek skroech? Dat is niet goed. Ik zocht weer zo'n vakje op met een blauw met een wit, gebogen mannetje erop.

Het rubber van de ruitenwisser was verschuifbaar. Nooit geweten dat dat kon. Daardoor ging er geen rubber maar ijzer over mijn raam met een heel dun laagje rubber ertussen. Dan maakt de wisser dus een skriek skroech geluid. Ik probeer het rubber op zijn plaats te schuiven, maar voel al aan mijn water dat dit niet goed komt uit zichzelf. Terug dan maar via de ventweg.

Ik mocht komen van de garagemevrouw. Dan gingen ze proberen om mijn Suzi tussendoor te fixen.

De meneer van de garage reed mijn Suzi op de brug. Hij bekeek de ruitenwisser. Twee wenkbrauwen gingen even de lucht in. Ik hoorde iets van "volledig afgebroken" en "nieuwe". De man klikte het wissertje eraf, liep een magazijn binnen en kwam weer terug binnen een minuut. In zijn hand had hij een nieuwe wisser. Zo, zei hij. Klik, gedaan. Binnen 5 minuten was het skriek skroech geluid verleden tijd. Voor € 10,95 was mijn probleem verholpen en kon ik genieten van een streeploze vooruit waar de ruitenwissers wiesh woesh over dansten. Hoera!

Ik ben blij. Ik mocht de auto van manlief lenen, maar mijn eigen autootje rijdt toch echt een stuk beter!

- default - geen commentaar - § ¶

09 Maart 09 - 16:55Wow, wa's da?

Van die oranje dingen op de weg. Zomaar ineens, zonder waarschuwing. Ik schrok me rot. Op z'n Belgisch zeker?

Op weg naar school om de kindjes op te halen was de baan die ik altijd insla ineens afgesloten door van die achterlijke oranje dingen. Geen waarschuwing of niks nie. Nu is die afslag een bijzonder geval. Je komt van een 70 km weg en neemt zonder gas terug te nemen de flauwe bocht. Maar voor die flauwe bocht zit eerst een flauwe bocht de andere kant op. Die gekke oranje dingen waren dus niet vantevoren te zien.

Ik schrok me verloren.

Op de terugweg zag ik de reden van de afsluiting. De weg kreeg nieuwe, frisse, witte lijnen. Oké, een goede reden om een weg af te sluiten, maar graag de volgende keer een waarschuwingsbord even voor de afslag!

- default - een beetje commentaar - § ¶

09 Maart 09 - 12:26Spam

Onbekende namen met onbekende links, dat was de laatste tijd steeds vaker te zien op Een beetje. Daarom is de vraag die spam moet tegengaan veranderd.

Mijn excuses voor het ongemak. Helaas is het noodzakelijk.

- default - een beetje commentaar - § ¶

08 Maart 09 - 16:52Suzi en Chrizzy

Een zonnetje zo vroeg in de lente zorgt voor enge verschijnselen bij mij.

Zo kreeg Suzi (mijn lieve kleine koekblikautootje) een grote schoonmaakbeurt. De raampjes werden met ramenschoonmaakspul ingespoten en droog gewreven. De gehele binnenkant werd door de stofzuigen van stof en troepjes ontdaan. De buitenkantr kreeg een sopje en een plens water na. Suzi begon van blijdschap te glimmen.

Manlief probeerde even of ik zijn auto (de Chrijsler Voyager) ook een sopje wilde geven. En zoals ik al zei, dat zonnetje doet rare dingen met mij. Ik wilde Chrizzy de Chrijsler wel effe soppen. Gewapend met de sleutel liep ik naar Chrizzy. Deur open, alarm uit, sleutel in het contact, omdraaien en, oh ja, even laten voorgloeien. Broem broem, Chrizzy had er zin in!

Ik trapte de koppeling in en wist direkt weer het verschil tussen mijn schattige kleine Suzi en die grote lompe bak. Mijn Suzi koppelt licht, schakelt licht en rijdt licht. Chrizzy doet alles wat zwaarder, flink wat zwaarder!

Ook Chrizzy kreeg te maken met de stofzuiger, het ramenspul en een sopje. Weer werd mij het verschil tussen Suzi en Chrizzy duidelijk. Stofzuigen duurt bij die grote bak langer, er zijn meer en grotere ramen en soppen doet ruim 2 keer zo lang.

Maar, de dames staan er trots glimmend bij. Rijdt u dus door Oosburg en wordt u verblind door 2 glimmende auto's, dat zijn dan Suzi en Chrizzy!

- default - heel veel commentaar - § ¶

07 Maart 09 - 13:37Kleine wereld

Wat is internet toch een geweldig medium!

Er ontstaan liefdes via internet, vriendschappen. Via internet kan je in contact komen op een vrij goedkope manier met mensen die je jaren niet hebt gezien.

Zo heb ik regelmatig contact met een vriendin uit Den Bosch. Zij en ik waren zo'n 20 jaar geleden (mijn god wat ben ik al oud!) zeer goed bevriend. Door studies verwaterde het contact en verloren we elkaar wat uit het oog. Nu is er wekelijks contact en kan ik haar doen en laten via internet volgen. En zij ook zo het mijne.

Een jongen die ik regelmatig zag, blijkt nu in Spanje te wonen. Al ruim een jaar. Kwam ik ook via internet achter.

Een ander persoon, ik leerde hem via internet kennen, wil ik graag bij deze een hart onder de riem steken. Hij doet nu erg zijn best om alles weer op de rails te krijgen. Kom op jongen, je kan het!

Zo is de wereld door het bestaan en gebruik van internet een stuk kleiner geworden.

- default - een beetje commentaar - § ¶

06 Maart 09 - 11:02This is ...

Wereldnieuws!!!!!!!!!! The king of pop zegt: This is it!

Wacko Jacko vind ik een stuk passender dan king of pop. Ik zal niet ontkennen dat hij leuke en goeie liedjes heeft, maar verder vind ik hem zo gek als een deur. Een freak in gedrag en een freak om te zien. Eng en volledig geschift.

Ik zie niet in waarom die paar minuten dat dat enge kereltje achter een microfoon stond zo wereldnieuws zou zijn. Een persconferentie werd het genoemd. Was het niet meer een zelfverrijking van het Wacko-ego? Overdreven en nietszeggend. Zelfs gewoon lopen is een onmogelijke opgave voor Plastic Jackson.

Nou Wacko Jacko, this is it? Graag!

- default - heel veel commentaar - § ¶

05 Maart 09 - 12:13Bizar

De katholieke kerk is soms een beetje de weg kwijt.

De holocaust-ontkennende-uitspraken die pas na een storm van kritiek aangepakt worden, het nog steeds verbieden van condoomgebruik, maar ook achterlijk akties als deze .

De kerk dreigt met het aanklagen van de moeder van het meisje, want het 9 jarige kind had gewoon de tweeling op de wereld moeten laten komen ... Waarom begint die kerk niet eens met het aanpakken van pedofielen, of wordt er dan hier en daar in de eigen vingers gesneden?

Geloven, prima. Iedereen op zijn eigen manier en respecterend hoe een ander op eigen manier wél of níet gelooft. Maar een overkoepelend orgaan wat zich zo dwingend opstelt en in levens mengt? Nee dank u.

- default - geen commentaar - § ¶

04 Maart 09 - 19:40Wat aten we vandaag?

We aten spaghetti.
1 ui, potje saus, gehakt, pasta. koken, bakken en door elkaar mikken.

- default - heel veel commentaar - § ¶

04 Maart 09 - 13:22Galm

Helemaal alleen en in een galmende ruimte met een prima geluidsinstalatie? Mooi, dan kan deze heel hard en ben ik jaloers!

- default - een beetje commentaar - § ¶

03 Maart 09 - 19:23Lekker flauw

Gesprekje tussen 2 vliegen op een kaal hoofd:
Weet je nog dat we hier vroeger verstoppertje speelden?

Het is groen en het jat ...
Een auschurk.

Het is groen en het plakt ....
Kermit de Sticker.

Wat is hanensoep?
Kippesoep met balletjes.

Wie met beide benen op de grond blijft staan, komt niet ver.

Een man koopt voor een vermogen een doe-het-zelf-robot. Thuisgekomen commandeert hij de robot: poets mijn schoenen en daarna was je mijn auto. Antwoordt de robot: Doe het zelf!

Wat zeg je tegen een man met een Lada met daarin 2 pittbulls? Mooie auto!

- default - geen commentaar - § ¶

02 Maart 09 - 15:18Indrukken

De mevrouw van wie wij ons huis kochten was overleden. Vandaag was haar uitvaart. Erg veel contact hadden we niet, maar met de geboorten en met Kerst ging er altijd een kaartje heen en weer. Aangezien we een uitnodiging kregen voor de uitvaart, zat ik vanmiddag in de kerk.

Er is een pastoor die iedere dienst die ik hem heb horen leiden tot éénheidsworst maakt. Hij lijkt alles ongeïnteresseert af te raffelen. Ik gruwel van die man. Ik was dan ook bang dat het een erg lang uur zou worden. Omdat iedere overledene respect en eerbied verdient, zou het die ene priester verboden moeten worden een uitvaart te leiden. Gelukkig heeft de dienst van de mevrouw van ons huis een andere pastoor gekregen.

De man die de dienst leidde leek op zo'n hondje wat je vroeger wel eens op een hoedeplank in een auto zag staan. Hij kon zijn hoofd niet onder controle houden. Het schudde steeds in het rond. Toch werd het niet hinderlijk om te zien. Waarschijnlijk door de manier hoe hij de dienst begeleidde. Namelijk met rust en eerbied. Hij leek de uitvaart persoonlijk te maken. Zijn stem was aangenaam, zijn tempo zoals dat hoort bij een afscheid. Soms zong hij zachtjes mee met het koor en hoorde je door de boxen een zachte, zeer lage stem. De stem ging op in het koor, maar was toch als uniek geluid te horen. Heel mooi en heel bijzonder.

Nog onder de indruk van de dienst liep ik terug naar huis. Er stapten net 2 meisjes van een jaar of 13, 14 uit een winkel. Het ene meisje had net een paar grote zilverkleurige oorringen gekocht. Het zakje waar ze in zaten, liet ze op de grond vallen. Niet per ongeluk, maar alsof ze gewoon was om troep op straat te gooien. Het gooien van afval op straat hoort niet en paste al helemaal niet bij de stemming die ik door de waardige uitvaart had gekregen. Ik zakte door mijn knieën en raapte het zakje op. "Je mag dit best in een prullebakje gooien hoor. Kijk, daar staat er één", zei ik terwijl ik naar de afvalbak wees die een 4-tal meter verderop stond. Ik gaf het meisje het zakje terug. Ze keek me aan alsof ze water zag banden. Alsof ik van een andere planeet kwam. Hoe ik haar dat zomaar durfde te zeggen. Even leek ze me wat te willen toeschelden. Ik keek haar aan, zij zweeg.

Van waardig afscheid naar een ordinair pubertje binnen 5 minuten.

Ik heb dan toch liever dat gevoel wat ik had na de uitvaart.

- default - een beetje commentaar - § ¶

02 Maart 09 - 12:58Niet voor Tommetje

Een weekendje weg, daar waren we wel aan toe. Het was een beetje druk de laatste 3 maanden. De aanbieding voor een weekendje Sunparks werd daarom snel geaccepteerd.

Ik zette de laatste dingen in de auto. Als je maar een weekendje gaat, neem je inderdaad veel minder spullen mee, dacht ik. Het paste allemaal namelijk zo makkelijk.

Manlief vroeg in de auto op weg naar het logeeradres van de computers: Ligt de Tomtom in de auto, anders moeten we straks weer helemaal terug. Helemaal terug, haha, die hele 8 kilometer! Nee hoor schat, Tommetje ligt in de auto. Zou toch zonde zijn als je helemaal terug zou moeten... (en later wordt u duidelijk waarom ik sluit met puntjes.)

Na het afgeven van de laptopjes, gingen we op weg. Het was niet zo ver, slechts een klein uurtje rijden. En inderdaad, na een uurtje rijden waren we op het vakantiepark. Het deed was onverzorgd aan, maar voor de kindjes zou het leuk zijn en daarom voor ons ook. Het huisje was in orde. Enig achterstallig onderhoud hier en daar, maar geen echt storende dingen.

Zoals altijd ging ik eerst de tassen op de juiste kamers zetten. Even het hoognodige uitpakken. Een grote tas met kleding van ons en wat handdoeken, hup naar boven. Tas van de meisjes, ah, tas van de meisjes? Tas van Rutger dan, eh, tas van Rutger? Oh oh ( uitgesproken ala Teletubbie).

Nee, terug voor de Tomtom moesten we niet. Maar manlief is wel nog eens heen en weer geweest voor de tassen van de kindjes. Ik denk dat ik het nog lang aan zal moeten horen.

- default - geen commentaar - § ¶