26 Februari 10 - 22:57Loze bekentenis

De televisie heeft de mond weer vol van dé bekentenis van dé Joran v.d. S. Het slootjongentje heeft voor de camera bekent dat Natalee dood is, maar het was een ongeluk.

Ik heb geprobeerd om de bekentenis te zien. Helaas, ik ben afgehaakt. Ik ben namelijk niet onder de indruk van de acteerprestaties van Joran. Het geeft alleen grote ergernis.

Wat zou het fijn zijn (en dan ook vooral voor familie en vrienden van het vermoorde, eh ik bedoel natuurlijk vermiste meisje Natalee) als het meisje gevonden wordt. Wat zou het geweldig zijn als er duidelijkheid komt over haar doodsoorzaak. Wat zou het fantastisch zijn als de dader aangewezen kan worden door niet aanvechtbare aanwijzingen op en rond haar lichaam.

Heeft Joran een hand in haar dood gehad? Al mijn gevoel zegt ja. Maar ik ben wel erg bang dat dat nooit bewezen zal worden. Oh wat hoop ik met heel mijn hart dat ik het fout heb, wat betreft dat bewijzen, niet wat betreft de dader. Tot het moment dat de dader met zekerheid gepakt wordt, hoop ik het hoofd van J. niet meer op tv te zien met welk toneelspel dan ook.

- default - geen commentaar - § ¶

25 Februari 10 - 20:55De gemeentesoap

Voordat wij naar België gaan verhuizen, hebben we natuurlijk allemaal een geldig indentiteitsbewijs nodig. Die van mij verloopt in juli, maar als je in België woont, dan moet je naar Antwerpen voor een nieuw paspoort of iets dergelijks. Nu ligt Antwerpen een eindje ver weg. Het verstandigste is dus vóór de verhuizing een nieuwe halen.

Om een indentiteitsbewijs voor de kinderen aan te vragen, moeten ze mee. Na schooltijd is de gemeente dicht, dus moest het woensdag gebeuren.

Met lood in mijn schoenen ging ik met 4 kleine kindjes naar de fotograaf. Pasfoto's van allemaal, dat kon natuurlijk niet goed gaan, zo dacht ik. Maar als dat zo was geweest, dan had ik de titel van mijn stukje niet goed gekozen. De kindjes gedroegen zich voorbeeldig. In no time waren de pasfoto's klaar. Op naar de gemeente!

De klok op de gemeentetoren gaf 4 uur in de middag aan. Normaal sluit het gemeentehuis dan, maar op woensdag mag je tot half 8 's avonds komen. Ik stap met mijn kroost de nieuwe hal binnen van het gemeentehuis. Ik zie een rechthoek van balies. Achter balie 1 en balie 2 zitten 2 dames. Ze doen hun uiterste best om mij niet te zien. De rest van de hal is leeg. Geen personeel, geen burgers. Ik stuur mijn kindjes naar het speelgoed in het midden van de wachtruimte. Met Rutger in de wagen blijf ik netjes op een korte afstand van de balies wachten. Dame 1 kijkt even op en duikt gauw weer achter haar schermpje weg. Ik wacht. Na een paar minuten kijtk ze weer op en hé, ze kan praten. Ze vraagt me of ik al een nummertje heb getrokken.

Ik herhaal even. Ik sta met mijn kindjes alleen in de hal. Alleen. En de dame achter balie 1 vraagt of ik een nummertje heb getrokken.

Ik kijk verbaasd rond. Nee, er is echt niemand anders in de wachtruimte annex hal. U heeft nog geen nummertje?, vraagt ze weer. Ik kijk blijkbaar erg verbaasd. Nee, ik heb geen nummertje. Maar dat had ik wel moeten hebben. Ze kan van mijn gezicht waarschijnlijk af lezen hoe ik denk over een nummertje trekken als er verder geen kip te bekennen is. Dat is om bij te houden hoeveel mensen er komen en waarvoor ze hier zijn, legt ze uit. Goh, ik dacht dat zoiets ook in het computergebruik af te lezen was. Domme ik. Daar heb je een apart systeem voor nodig natuurlijk.

Goed, ik sta, als enige, in die hal bij dat gekke ding in te toetsen waar ik voor kom. Ik krijg van het ding een nummertje. Nummer 149 heb ik. De dame achter balie 1 duwt blijkbaar op een knopje, want op een elektronisch bord verschijnt dat nummer 149 bij balie 1 mag komen. de dame vraagt aan mij:"Heb je nummer 149?" En weer kijk ik eventjes verbaasd in het rond. Nee, nog steeds niemand te bekennen. Dan mag ik eindelijk plaats nemen in een lelijke en oncomfortabel zittende stoel.

Ik vraag de prijs van een indentiteitskaart voor een kind. Nog net geen 9 euro per stuk. Ik begin in mijn tasje de pasfoto's te zoeken en deel mee dat ik er graag 4 wil en eentje voor mijzelf. Vol ongeloof en horror in haar stem vraagt zij van balie 1: "U wilt 5 indentiteitskaarten? Vijf?" Ja, ik dacht Nederlands te spreken en net gezegd te hebben dat ik er 4 voor de kindjes wilde en eentje voor mijzelf. Voor sommen tot 5 is ze geslaagd.

Ik heb inmiddels de pasfoto's gevonden en kijk op. De dame ziet er een beetje stresserig uit. Ze vraagt of ik wel gedacht heb aan de toestemmingsformulieren van de vader. Ja, dat heb ik. Ik pak het stapeltje papieren uit de bak onder de kinderwagen. De dame ziet nog iets meer stresserig eruit.

Mijn aanvraag komt als eerste. Ik moet een vingerafdruk laten nemen. Links gaat zonder problemen. Rechts is een ander verhaal. Op haar scherm komt een melding. De afdruk moet over.

Inmiddels zijn er een paar mensen in de hal gekomen. Ze nemen plaats op de ongemakkelijk uitziende bank. De kinderen spelen nog steeds erg braaf. Ook Rutger.

De dame achter de balie heeft het een beetje warm gekregen. Ze ziet de "verse" wachtenden. Ze vraagt aan dame achter balie 2 of deze kan helpen, want ja, ze moet toch zo gaan eten en 5 kaarten eerst maken. Dame 2 antwoordt dat ze nu eerst haar mail aan het beantwoorden is. Mail beantwoorden in plaats van mensen, die wachten, gaan helpen. Oké, het kan. Ja, je weet natuurlijk nooit of je mail niet wegloopt of zo.

Mijn aanvraag is klaar. Christine is aan de beurt. Maar oh jee, de scanner van de pasfoto's wil niet meewerken. De dame van balie ziet er niet zo rustig meer uit. Er komen nog meer mensen de hal binnen. Oh jee. En ze moet zo gaan eten. Ze vraagt weer om hulp bij haar collega. Ja, maar ik ben net mijn kas aan het tellen dus ik kan nu niet helpen, dat is haar antwoord.

De scanner weigert. De dame schiet nu helemaal in de stress. Ze mompelt iets over "hardware" en "foutmelding" en "moeten gaan eten" en "laat worden" en "zoveel kaarten". De collega komt nu eindelijk helpen. Ze neemt de papieren met de pasfoto's één voor één mee. Haar eerste papier is die van Rutger. Rutger, met geboortedatum 19-11-2008. Na het inscannen van de foto komt ze naar mij aan balie1. Dat Rutger even zijn handtekening moet zetten. Rutger is 15 maanden! Ik blijf kalm (eigenlijk zie ik het aan als een aflevering van een hele foute komedie) en probeer haar uit te leggen dat die handtekening echt niet gaat. Ze snapt het niet. Dan valt eindelijk ergens diep, heel diep, het kwartje. We, lees ik, spreken af dat de kinderen géén handtekening gaan zetten.

Om een erg lang verhaal kort te maken: De aanvragen zijn ingediend. Het kostte even wat moeite (en lunchetime), maar het is gelukt. De grote ongemakkelijk banken waren wel aardig gevuld met wachtenden. Het duurt even he, 5 kaarten aanvragen. Zeker als je niet snapt dat een kind van 1 jaar nog geen handtekening kan zetten.

Volgende week mag ik de kaarten ophalen. Ik denk dat ik zo net na vieren ga. Wie weet is het dan wel tijd voor deel 2 van de gemeentesoap.

- default - heel veel commentaar - § ¶

25 Februari 10 - 10:54Hij draait

Na 2,5 weken is dan eindelijk mijn wasmachine gemaakt. Een haarelastiekje van de meiden was tussen de pomp gedraaid.
Slechts 78 euro armer kon ik weer wassen. Slechts 78 euro ... Daar had ik wel andere dingen mee kunnen doen, maar goed. Een goed draaiende wasmachine is in dit gezin echt onmisbaar!

De eerste was zit al in de droger. De tweede draait. De rest (ik schat een lading of 12) ligt in de badkamer te wachten.

Goh, wat zal ik eens doen vandaag?

- default - een beetje commentaar - § ¶

24 Februari 10 - 10:26Dank je wel

Als iemand je iets belooft om te doen en hij trekt de volgende dag zijn belofte in, dan is dat niet fijn. Zacht uitgedrukt: niet fijn.

Dus bij deze: persoon van de loze belofte: Dank je wel.

Update: De belofte is weer van kracht. Nu echt dank je wel!

- default - een beetje commentaar - § ¶

23 Februari 10 - 16:25Operatie

Christine wordt wéér geopereerd. Voor 1 april worden er wéér buisjes geplaatst.

Dat wordt dan de 4de keer dat ze een operatie ondergaat en de 3de keer dat ze onder narcose gaat. Maar goed, als het kind ermee geholpen is.

- default - heel veel commentaar - § ¶

23 Februari 10 - 13:31Handleiding

Lees deze handleiding zorgvuldig door en blijf kalm.
Handleiding voor te handelen na ontdekking van plakaat donkerblauwe buitenbeits op lichte laminaatvloer.

Zeer belangrijk: Onderdruk de neiging om de vermoedelijke schuldige te vermoorden. Dit is bij wet verboden! Blijf kalm.

Neem een rol wcpapier en een plastic zakje om het gebruikte wcpapier in te doen. Neem ook een fles terpetine.

Neem een prop wcpapier en probeer zoveel mogelijk nog natte beits op te vegen. Ga met een schroevendraaier voorzichtig over gedroogde plakken beits. Onder deze plakken kan nog natte beits zitten.
Maak nu een prop wcpapier vochtig door wat terpetine erop te gieten. Ga hiermee over de beits. Neem een droge prop wcpapier om over de natte plek te gaan. Blijf dit geduldig met schone proppen herhalen.

Het duurt even, maar het is bewezen dat u zo een plakaat beits van 30 bij 20 cm kunt verwijderen. Gelukkig wel!

- default - geen commentaar - § ¶

23 Februari 10 - 10:13Klusserdeklus

Weet u wat het is als je klust in je eigen huis? Je ziet steeds meer!

Verf je de deur, zie je kleine beschadigingen op de deurpost. Kit je de plinten af, zie je vegen van vermoorde muggen op het plafond. Ik heb mezelf nu nog enkele karweien voorgeschreven en hou verder op. Het is genoeg geweest.

Ik hoop deze week of volgende week de sleutel van ons nieuwe huis te krijgen. Het emmertje met schoonmaakspullen staat al klaar. Ik zou die sleutel liever gisteren dan morgen krijgen. En zeg eens eerlijk, bij zo'n huis zou u dat toch ook wel hebben?

- default - geen commentaar - § ¶

19 Februari 10 - 22:28Beetje dom

We hadden een lamp met van die mooie stenen erop. Heel mooi effect gaf dat. Helaas gaf de lamp de geest. De stenen legde ik in een plantenpot. De plantenpot met daarin de grote plant die ik van mijn 6 jaar gelden overleden oma kreeg. Dat zag er mooi uit.

Mijn moeder kwam op visite (vorige week was dat). Ze zag de stenen in de pot. Mooi, vond ze, maar ze vroeg zich wel af of ik wel wist dat de stenen geen gewone stenen waren. Nee, geen stenen, het waren grote zoutklompen.

Hmm, zout en planten.... Ik heb de "stenen" er gauw uitgehaald en de plant een slokje water gegeven.

De plant leeft nog, maar de blaadjes hangen er wat triest bij. De onderste ring bladeren heeft een gelige kleur.

Ik hoop dat de plant het wel gaat halen. Toch de pokon maar eens opzoeken en een extra verhaaltje tegen de plant vertellen.

- default - een beetje commentaar - § ¶

18 Februari 10 - 10:33In shock

Ik heb het telefoontje gehad. Net. Ik zit nog van de schok te bekomen.

Ze komen. Dinsdag. Niet aankomende dinsdag, maar de dinsdag daarop! Dinsdag 2 maart. Dinsdag 2 maart! Het is vandaag donderdag 18 februari! Dan ben ik zonder gekke dingen 25 wasladingen verder!!!!!!! Vijfentwintig!

Hulptroepen inschakelen en eens kijken waar ik een klacht kan neerleggen. Eerst uit die shock geraken.

Update:
Er is nog eens gebeld. Ze komen nu volgende week donderdag. Dat si nog steeds lang wachten, maar al een stuk minder dramatisch dan dinsdag 2 maart!
Dank u wel Asogem België.

- default - een beetje commentaar - § ¶

18 Februari 10 - 09:08(iets harder) Joehoe, monteur!!!!!!

De monteur heb ik nog niet gehoord. Ik heb via de website het bedrijf Asogem gevraagd hoe lang het ongeveer zou duren voor ik dat telefoontje kan verwachten.

Er ligt al een enorme berg was. Vieze, stinkende was. Ik schat een machine of 6 plus die ene die nog steeds nat in dat kapotte ding zit. Dat is dus 7. Na vandaag is dat 8,5. Is het ding morgen nog kapot, dan komt daar ook nog eens het weekend bij en zit ik op 13 ladingen. Maar dan mag er verder niets geks gebeuren. Kunt u zich die berg was voorstellen? Een regelrechte nachtmerrie is dat!

Daarom roep ik dan ook, iets harder dan dinsdag: Joehoe, monteur! Help mij!!!! Bedrijf Asogem Nederland BV, help mij!!!!!

Als ik vandaag niks van ze hoor, moet ik de hulptroepen gaan inschakelen. Wassen bij mijn moeder. Dus 7 kilometer rijden om 1 wasje af te geven die dan 's nachts erdoor gaat. Eigenlijk moet ik boodschappen gaan halen, maar ik durf niet weg van de telefoon.

Joehoe, Asogem Nederland BV, help mij. Joehoe, monteur, red mij!

- default - geen commentaar - § ¶

17 Februari 10 - 10:05Onrecht

Wat is er belangrijker, een mens of geld?

Is een ziekenhuis er om winst te maken of om mensen te helpen?

Is iemand met veel pijn laten zitten omdat het jaar nog niet om is goed omdat het nou eenmaal de regels zijn van de zorgverzekeraar? En is het goed dat die persoon moet wachten terwijl iemand met 36 duizend euro op de bank wel geholpen wordt?

Tot er een andere oplossing is, duim ik dat het snel 8 oktober wordt.

- default - geen commentaar - § ¶

16 Februari 10 - 16:48Joehoe, monteur ...

Omdat klussen met 4 kindjes erg lastig is, koos ik ervoor om vandaag de berg was weg te werken. Wassen, drogen, strijken en vouwen. Trommel na trommel. Dat schoot lekker op. Nog een machine of 4 te gaan. Maar toen ging het mis.

De wasmachine kreeg geen stroom. Maar dat lag niet aan het stopcontact. (Gechecked met een ander stopcontact, controle stoppenkast gedaan, ander apparaat in stopcontact werkte wel). Bellen dan maar.

Natuurlijk ging dit niet helemaal goed. De meneer kon mij niet zeggen wanneer ik ongeveer een telefoontje van de monteur kon verwachten en beet mij bars toe dat iedereen graag snel geholpen wilde worden. Na een kapotte machine hou ik niet van mensen die mij ongeduldig en bars te woord staan.

De wasmachine heeft nu wel stroom. Helaas is dat niet genoeg. De pomp pompt geen water weg, de trommel centrifugeert niet, de annulatie/resetknop reageert niet. Dat kreng staat er pas nieuw sinds 6 augustus 2009.

Ik hoop dat die monteur een beetje snel belt. Joehoe, monteu-eur.

- default - geen commentaar - § ¶

16 Februari 10 - 10:19Hoera, vakantie?

Enige tijd geleden zag ik bij AH een pak staan met spullen om een prinsessetaart te maken. Het enige wat toegevoegd moest worden was wat water. Even bakken, afkoelen, de bakkersroom maken (door water toe te voegen en te mixen), glazuur op de taart en klaar.

Gisteren heb ik met de meiden de taart gemaakt. Het was inderdaad net zo makkelijk als op de verpakking stond. Ze hadden er alleen beter nog een blikje geduld bij gedaan. Mama, is de taart al klaar? Mama, is de taart al afgekoeld?

De taart was walgelijk zoet. Ze was zuurstokroze. In de ogen van de meiden een echte prinsessetaart. Missie geslaagd!

Dat was dag 1 van de krokusvakantie. Nog maar 4 te gaan.

- default - heel veel commentaar - § ¶

14 Februari 10 - 12:47Vrije Wil

Een kind wordt geboren. Feest, hoera.

Het kind wordt gevoed. gekleed, verzorgd. Het groeit en groeit.

Van niets te vertellen krijgt het steeds ietsje meer te vertellen. "Wat wil je eten op je verjaardag?" naar zelf beslissen welke kleren je aantrekt. En hoe ouder het kind wordt, hoe meer het te vertellen krijgt. Hoe meer het zelf zijn beslissingen mag maken.

Het kind wordt volwassen en binnen de regels van de wet besluit de volwassene zelf hoe het zijn leven leidt.

De volwassene wordt ouder en ouder. Met de ouderdom komen de gebreken. Het lijf van de oudere volwassene begint meer en meer te bepalen wat de persoon wel en niet kan doen. Hoe ouder de persoon, hoe meer de mensen in zijn omgeving denken dat ze dingen moeten gaan regelen. Als dan opname in een verzorgingstehuis aan de orde is gekomen, wordt het zelf beslissen steeds meer aan banden gelegd. Mensen in de omgeving beginnen vaak zich tegen de oudere volwassene te gedragen alsof deze volledig infantiel is.


Als je dan als oudere volwassene door je omgeving en je lijf zwaar beperkt wordt, wil je soms niet meer. Mensen met wie je vroeger optrok, sterven. Kijken in een fotoalbum is geen feest meer. Die is dood, die is dood, die weet van de wereld niet meer.
Maar jij, de oudere volwassene, bent er nog. Je moet doorleven, ookal wil je niet meer. Je denkt steeds vaker: laat me gaan. Geef me een pilletje en laat me voor altijd slapen. Maar men vindt het niet niet meer willen leven geen ondragelijk lijden. Het einde van je leven mag je niet zelf onder controle hebben.

Er zijn mensen die vanuit hun religie vinden dat je niet mag stoppen met leven. Er zijn mensen die om andere redenen vinden dat je moet doorleven. Maar wat als jij dan vindt dat je leven genoeg is geweest. Wat als jij zo enorm verlangt naar die eeuwige rust. Welk recht heeft Men dan om jou te verplichten om op een andere wijze (trein, rivier of zee, opsparen van medicijnen) afscheid van het leven te nemen omdat Men vindt dat je geen afscheid mag nemen?

Ouderen zouden deze beslissing wel moeten kunnen nemen. Dat vind ik en dat vindt ook Uit Vrije Wil .

- default - een beetje commentaar - § ¶

13 Februari 10 - 22:01Dubbel

Stel je bent 21 jaar en gek op met een rotgang op een sleetje een ijsbaan af te gaan. Je bent er zelfs zo goed in dat je aan internationale wedstrijden mag mee doen. Je mag zelfs gaan schitteren op de moeder alle wedstrijden, de Olympische Spelen. Je hoopt op een nooit te vergeten moment, je hoopt op dat moment dat iedereen je naam zal kennen. Je hoopt op de hoogste plaats mogelijk. Stel je naam is Nodar Kumaritashvili.

Hij had er vast niet op gerekend om zo naam te maken in de wereld. Om zo tegen een paal tot stilstand te komen. Zijn familie en vrienden zullen er nooit op gerekend hebben om zo getuige te zijn van zijn moment van faam. Om zo hun zoon, vriend, neef enz te verliezen.

Ik voel medelijden voor hen. Ik hoop dat Nodar niks van de klap heeft gemerkt, dat hij nooit heeft beseft dat het voor altijd over zou zijn.

De opening volgde een paar uur later. Zijn land, Georgië, kwam binnen met zwarte rouwbanden. En ik voelde weer medelijden. Ik voelde medelijden voor de overgebleven sporters. Zij werkten jaar na jaar toe naar de Spelen. Daar was dan eindelijk hun moment. Maar in plaats van alleen vrolijkheid en het vol kunnen genieten van hún moment, was daar de schaduw, de donkere wolk.

Natuurlijk verdient een ongeval met zo'n afloop dat respect. Natuurlijk verdiende die jongen dat respect. Toch kan ik me indenken dat je als sporter daar loopt met een vreemd gevoel. Een gevoel van al dan niet gedwongen rouw en een gevoel van blijheid van het aanwezig mogen zijn op zo'n prachtig sportevenement.

Ik hoop dat u, mijn lezer, mij begrijpt. Ik vind een leven dat beëindigd wordt op zo'n manier, op zo'n leeftijd absoluut een moment van respect waard. Zonder twijfel mogelijk. Maar tijdens het binnen komen van dat land had ik ze ook zo graag hun moment van blijheid, genieten en vrolijkheid gegund.

- default - een beetje commentaar - § ¶

10 Februari 10 - 09:05Grillige natuur

Dat was wit deze morgen.

Het eerste gedeelte van de rit ging met 40 km per uur. Gelukkig ga altijd onchristelijk vroeg op pad. Zelfs met 40 km per uur zouden mijn kindjes op tijd zijn.
Vanaf Draaibrug was het wegdek ineens wel te zien. Hier was gestrooid en dat was aan de snelheid van de hele batterij auto's ook goed te merken. Van 40 naar 70 km per uur.

Vanaf de grens ging het nog beter. Zowel wegdek als fietspad waren gestrooid en geheel sneeuwvrij. Yihaa, 90 km per uur. Maar in de bochten nam iedereen het zekere voor het onzekere en zakte de snelheid.

Terug naar huis was het goed te doen. Beter dan de meesten op de weg, zo hoorde ik op de radio. In België is deze morgen het record file gebroken. Zo'n 920 kilometer file! Ik hoorde iemand vertellen dat ze over 7 km 50 minuten had gedaan. Met de auto, want te voet zou ik het knap vinden.

Ik zie door het raam weer witte vlokjes uit de lucht vallen. Straks moet ik de kindjes weer ophalen. Reken maar dat ik op tijd vertrek! Opwarming van de aarde he? Grillige natuur!

- default - geen commentaar - § ¶

09 Februari 10 - 11:00Daar ga ik weer

Wat kan een mens toch veel! Veel meer dan dat je zelf denkt. Zo had ik nooit gedacht dat ik plintjes aan het plafond zou kunnen bevestigen. Ha, dus wel. Kwestie van gewoon proberen.

Maar ondertussen begint het Bobbet the Builder zijn me een beetje de keel uit te hangen. Vooral de laatste afwerking van alles kost erg veel tijd. Het schiet niet op en daardoor krijg je het idee dat het noooooooit af geraakt. Kijk, die plinten zijn van een behoorlijke lengte. Dat schiet dus op. Hatseflats en weer een paar meter gedaan. Maar ja, de hoekjes en aansluitingen onzichtbaar wegwerken, daar gaat tijd inzitten. Je ziet niet dat het gedaan is, maar je ziet het wel als het niet gedaan is. Een beetje als met schoonmaken. Is iets schoon, dan valt het niet op, maar iets wat vies is springt zeer in het oog. Zo is dat dus ook met de afwerking. Zeg eens eerlijk, hoe vaak kijkt u omhoog naar uw plintjes? Wedden dat het u direkt zou opvallen als ze de kiertjes tussen plafond en muur niet zouden verbergen.

Ja, de pauze zit er weer op. Bobbet gaat weeg aan de slag. Kunnen wij het maken? Nou en of!

- default - heel veel commentaar - § ¶

07 Februari 10 - 08:46Teveel informatie

Een dochter door de bocht:

Mama, ik heb een hele lange snottebel. Ik kan hem al met mijn tong aanraken.

- default - heel veel commentaar - § ¶

07 Februari 10 - 07:25Verzoekje

Wilt u morgen voor mij duimen? Zo rond een uur of 10 in de ochtend graag.

Ik leg u na die tijd wel uit waarom. Of niet, als het is mislukt.

- default - heel veel commentaar - § ¶

06 Februari 10 - 07:34Opzeggen

Er worden deze morgen abonnementen opgezegd.

De Donald Duck kon via de telefoon. Het nummer is makkelijk te vinden op de site. Geweldig. Dikke pluim voor de DD.
De krant ging ook via de website. Het was even iets meer zoeken, maar toch nog redelijk makkelijk gevonden.
De Quest is een ander verhaal.

Via de website ging ik op zoek. Zoek zoek, maar niets te vinden. Een abonnement nemen was geen probleem. Keuze genoeg, maar ja, dat wilde ik niet. Zoek zoek.
Dan maar intikken in het zoekbalkje. Ja, daar verscheen de mogelijkheid abonnement opzeggen in beeld. Klikkerdeklik.

Oops, deze pagina bestaat niet meer. Dat verscheen in beeld.

Huh, heb ik misschien iets verkeerds gedaan? Nog maar eens opnieuw proberen. Zoek, opzeggen, klik. Oops, deze pagina bestaat niet meer.
Dan maar verder zoeken op de website. Na nog even zoeken vond ik een e-adres van de klantenservice. Mailprogramma opstarten, tikkerdetik, zenden.

Binnen 2 tellen verscheen er een mailtje terug. Dat mijn mailtje was ontvangen en dat ze alleen in behandeling kon worden genomen indien ze was voorzien van volledig adres.

Het is een mooi blad, maar het opzeggen verdient nog enige aandacht.

- default - heel veel commentaar - § ¶

04 Februari 10 - 14:09Vogeltje

Ik probeer Twitter uit.

De eerste tweet is geplaatst en daardoor ben ik nu ook een twittervogeltje. Mijn doel is uitvogelen hoe dat werkt.

Er zijn mensen die er beroemd mee geworden zijn. Beroemd met Twitter. Beroemd worden met het plaatsen van oneliners over je bezigheden. Nou, dat hoeft voor mij niet, maar ik ben wel benieuwd hoe het eventueel mijn contacten wel kan uitbreiden. Ik ben benieuwd wat voor mij de mogelijkheden gaan zijn. Zeg maar gerust heeeel erg benieuwd.

Ik ben geen nieuwsgierig Aagje, maar een nieuwsgierig vogeltje.

- default - heel veel commentaar - § ¶

03 Februari 10 - 21:46Vraag voor boven

Vrijdag wil ik graag een mooie zonnige dag met een aangenaam temperatuurtje en GEEN wind.

Vrijdag is de optocht van school. Een carnavalsstoet van de lagere school onder politiebegeleiding door Knokke. Als alles gaat zoals het zou moeten gaan, loopt er een heks mee. Een Nederlandse heks die helpt met de kleinste kindjes.

Ik wil dus graag mooi optochtweer!!! Alstublieft.

- default - heel veel commentaar - § ¶

02 Februari 10 - 19:20Agnes

Annefleur heeft een apart smoeltje. Gisteren zagen we dat ze lijkt op een bekende Nederlandse. Annefleur heeft in haar gezicht iets van Agnes Kant.

Nou ja, het kan een stuk erger.

- default - een beetje commentaar - § ¶

01 Februari 10 - 08:52Maandag

We zijn even tussendoor een weekendje naar Centerparcs geweest. Aanbieding, want anders vind ik het te duur (Tja, je bent Hollander of niet).

Vrijdagavond heen, gisteravond terug.

Mijn huis staat kop over klote. Dus, als u mij even wilt excuseren. Ik heb hier het één en ander op te ruimen.

- default - geen commentaar - § ¶