Gave
31 03 05 - 14:35 Pia Dijkstra presenteert Vinger aan de pols.Gisteren was een uitzending over CF. Voor degene die niet weet wat CF is, verwijs ik u naar de volgende pagina: http://www.ncfs.nl/.
Ik heb in de klas gezeten met een meisje met CF. Op de dag dat zij moeder werd, stierf ze.
Ik keek dus naar die uitzending van Vinger aan de pols. Meiden aan tafel vertelden over hoe zij al meerder vriendinnen hadden verloren aan deze ziekte. Ze vertelden over begrafenis en dood. Ook over die van hunzelf, want zij waren allen patiënt. Pia interviewde ze op zo'n manier dat je betrokken raakte bij ze zonder dat ze overkwam dat ze kijkcijfers wilde scoren. Heel goed deed ze het. Er was ruimte voor tranen, voor ervaringen en voor lach.
Ze vroeg aan een meisje wat ze tegen een vriendin had gezegd toen ze wist dat het waarschijnlijk de laatste keer was dat zij haar zou zien. Een goede vraag. Ik zou het beremoeilijk vinden. Pia stelde dus de vraag. Het meisje begon te glimlachen. Haar laatste woorden tegen haar vriendin waren geweest: "Laat je niet kisten."
Er zijn een paar mensen op tv die ernstig zieke mensen niet zielig laten lijken. Die dingen kunnen vragen zonder dat je het gevoel krijgt dat er op je gevoel gespeeld wordt. Pia Dijkstra is er één van.
Bert Visser is een ander. Ik ben geen fan van Bert Visser. Ik word altijd zo moe als ik die man bezig zie. Maar zet meneer Visser naast iemand die iets heel naars heeft meegemaakt (of nog meemaakt) en je krijgt een leuk stuk waarbij de ander niet als zielig wordt afgeschilderd. Paul de Leeuw is er ook zo één. Ik kijk niet graag (meer) naar hem, maar geef hem een gehandicapte of een ernstig zieke en hij laat klasse zien.
Ik vind dat echt knap. Een gave. De meeste presentatoren kunnen het niet. Je krijgt dan gevoel dat iemand zielig gemaakt wordt. Alsof er gescoord moet worden op het gevoel. Kom op met die cijfers, lijkt er vanaf te spatten. En de kijker dat laatste gevoel geven, dat is niet zo moeilijk. Dat lijkt meer en meer te gebeuren. Geen gave dus.
heel veel commentaar