De zilveren kandelaar
29 03 06 - 09:23 Om te bewijzen dat alles een onderwerp om te loggen kan zijn, leest u vandaag over de zilveren kandelaar.De zilveren kandelaar stond op de eettafel aan de voorkant van de kamer. Dit gezin geloofde namelijk niet in bank en tv verplicht aan de voorkant, eettafel aan de achterkant. Helaas geloofde dit gezin ook niet in zilver regelmatig oppoetsen. Het was weer een tijd geleden dat hij een lap over zijn lijf had gevoeld. Nu hij er aan terug dacht, dat was pas één keer gebeurd. De dag dat hij met zijn tweelingbroer naar dit gezin was gebracht.
Afgedankt waren ze. Op een rommelmarkt te koop aangeboden. Eens hadden ze samen trots op prachtig gedekte tafels geschitterd. Als onderdeel van de romantische sfeer. Nou, dat was hier wel anders. Gegeten werd al meestal niet aan de eettafel. Een computer was zijn vaste buurman in plaats van een vaas met een mooi boeket.
Nee, veel klasse had dit gezin niet. Wel een stel kindjes en een hele berg katten. Bah, ja die katten. Die kwamen zo af en toe tegen hem aanliggen. Dan voelde hij zich vies. Die losse haren van die beesten, die bleven op zijn mooie ronde voet liggen. De katten lagen ook regelmatig op zijn voet. Daar was hij toch niet voor gemaakt?
Waar was de tijd van de klasieke muziek, het nette tafellaken, een boeket, het zondagse servies en de heerlijke warmte van de brandende kaarsen die hij zo trots kon dragen? Vervlogen tijden.
heel veel commentaar