Arm gebroken
01 04 09 - 14:09 Vroeg in de middag ontvang ik van zoonlief een sms. Of ik hem ff wil belln, want hij moest wat vertellen :-s .Ik bel hem direkt. Wat kan er zijn? Er flitst vanalles door mijn hoofd. Hij neemt op en klinkt wat down. Meneer had zijn arm gebroken. Op weg naar zijn opa was hij gevallen, gestruikeld over een stoeprand. Mijn zoon zie ik er voor aan. Vanmorgen om 11 uur was het gebeurd. En nu zat hij in het gips. Och arme, denk ik.
Het gaat lekker met mijn kindjes, schiet er door mijn hoofd. De één moet dinsdag geopereerd worden, de ander breekt zijn arm.
Dan hoor ik gegiechel. Zoonlief zegt de magische (en toch wel opluchtende) woorden één april!
Ik krijg dat jong nog wel! Stiekem ben ik erg blij dat er niets met zijn arm aan de hand. Maar dat vertellen we hem niet he. Ssst, ons geheimpje.
heel veel commentaar