Weer die witte
19 10 03 - 05:17 Dat was gister behoorlijk vermoeiend! Om kwart over 8 's avonds waren we weer thuis. Om kwart over 8 lagen we ook in bed.Gezellig, pot thee mee en 3 katten op bed. Die witte was nog "op stap".
Na een tijdje word ik wakker. Blijkbaar was ik dus in slaap gevallen. In een zwak licht zie ik dat die witte ook is thuisgekomen. Meneer heeft een plaatsje tussenin bemachtigd. Aai, aai, geen knor-knor. Zo, meneer is echt moe. En ik probeer weer te gaan slapen. Die witte staat op en loopt de kamer uit, richting beneden. Eigenlijk best een goed idee van hem.
Ik besluit ook om naar beneden te gaan. Even een kom melk in de magnetron opwarmen. Die witte heeft zichzelf in de box gelegd. Hai, jongen. En ineens registreren mijn hersenen dat er iets niet aan hem klopt. Ik kijk nog eens goed en zie bloed aan zijn bek. Tussen de kussens van zijn achterpoten lijkt ook bloed te zitten. Als hij op stap is geweest, onderwerpt hij zichzelf meestal aan een grondige poetsbeurt, maar donkere vlekken op zijn rug vertellen mij dat dit vanavond niet is gebeurd.
Ik loop terug naar de slaapkamer om te kijken of ik iets zie op de lichte dekbedovertrek. En ja hoor, daar waar die witte heeft gelegen zie ik een bloedvlek. Niet weer he. De dierenarts is nog maar koud betaald van het vorige bezoek met die witte.
Die witte lijkt vooral moe te zijn. We besluiten hem als enige in de slaapkamer toe te laten. Een beetje extra rust zal hem geen kwaad doen. Slapen lijkt ook het enige waar hij veel behoefte aan heeft. De zondag wil ik hem binnen houden. Eens kijken of hij goed eet en vooral of hij goed drinkt.
De aanwezigheid van bloed heeft me laten schrikken, maar alles lijkt tot nu toe mee te vallen. Maar mocht het nodig zijn, dan zullen wij absoluut de zondagsrust van de dierenarts verstoren. Ik houd u op de hoogte.
heel veel commentaar