We zijn er weer
26 03 10 - 13:10 Voorzichtig keek ze over het randje van het dekbed heen terwijl ze aarzelend fluisterde: Hallo wereld, bent u daar?Het zou een mooie eerste zin van een boek zijn. Wat zou de rest van het verhaal dan worden?
Hoe ik op deze zin kwam? Dat was mijn gevoel toen ik tegen de middag vandaag ontwaakte nadat ik anderhalve dag eerder door een migraine-aanval was geveld.
Alles was me teveel. Ik kon geen licht verdragen, geen geluid, geen beweging. Paracetamol hielp niet. Ook niet in hogere dosis. Niks nie een kloppend gevoel in het bolletje, nee, gewoon een stekende, vlammende pijn. Maar we zijn er weer. Langzaam maar zeker. Morgen ben ik er vast weer helemaal. Denk ik.
een beetje commentaar