De vijver.
16 08 03 - 11:51 Wij hebben een vijver in de tuin. En wij houden helemaal niet van een vijver.Met een kind op komst en een hekel aan vijvers, was de beslissing snel genomen; De vijver moest weg. De plastic vijver gaat naar mijn ouders, de vissen die er per ongeluk in zwemmen krijgen een andere vijver als woonplaats.
Vol goede moed begon ik vandaag aan het leeghalen van de vijver. Vies, stinkend water werd door mij nauwkeurig onderzocht op mogelijk leven. Vol verwondering moest ik constateren dat er wel 4 vissen in dat ding leefden. Vissen in een emmer en scheppen maar.
Wat was dat? Een beweging in de modder! Een baby-vis! En nog eentje. Laat die gekke vissen nou 3 kindjes hebben.
Nog meer beweging! Vanuit de modder keken 2 oogjes mij aan. Onder de modder bleek een kikker verborgen. Een hele bange kikker. Het bleek nog drukker dan ik dacht; er zaten 2 kikkers. Daar had ik geen rekening mee gehouden!
Ik ben een pittige tante. Of iemand nou 2 meter hoog is of 2 meter breed, dat doet me niks. Als me iets niet bevalt, dan zeg ik het. Maar een huis afnemen van zoveel bange beestjes, dat kan ik niet.
Tot grote verbazing van mijn lief (die me nu echt een softie vindt) is de vijver weer vol. Alle beesten zijn weer terug. Zie het maar als een voorjaarsschoonmaak heb ik hen gezegd. Zeg nou eens zelf, 4 vissen, 3 baby-vissen en 2 kikkers, die kan je toch niet zomaar laten stikken.
een beetje commentaar